reallife

Sterker dan gedacht

Hoewel er vast nog wel een breekpunt zal komen, merk ik nu dat er na iedere sessie toch een soort rust over me heen komt.

De scherpe kanten worden eraf gehaald en iedere keer weer ga ik volledig door de angst en gebeurtenis heen.

Tranen komen sporadisch, blijkbaar heb ik mezelf nog erg goed in de hand of komt het gewoon op een andere manier eruit.

Na iedere sessie moet je vertellen wat voor positiefs je tegen jezelf zegt, en of je erin gelooft.

Ik begin weliswaar voorzichtig te geloven dat ik wel waardevol ben, en een doorzetter.

Ondanks alles blijf ik het goede in de mens willen zien, blijf ik hopen op liefde, en goede vrienden.

Blijf ik hopen op geluk en een regenboog vol kleur aan de horizon.

En hoewel ik nog wankel op twee benen sta, staan de benen wel veerkrachtiger naast elkaar dan eerst.

En bedenk ik me, dat ik inderdaad een doorzetter ben.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *