10 november 2020 Door Jade 0

Loslaten met een gouden randje

Steeds herhaal ik het tegen mezelf.
“ Als het zo moet zijn komt hij bij je.” “ Als het waar is wat hij zegt dan komt hij”
Maar ergens geloof ik er niet meer in. Zijn woorden, kweekten illusies. In mijn gedachten was er waarschijnlijk meer dan in het echt. Zijn woorden die m’n nekvel overeind zetten. Mijn pogingen om het contact te verbreken maar niet verder kwamen dan drie dagen.
En nu? Het blijft stil. Alsof er nooit iets is geweest. En hoewel ik steeds tranen voel prikken achter m’n ogen hou ik mezelf voor dat ik meer waard ben. Dat ik daden waard ben in plaats van woorden. Dat ik niet steeds begrip hoef te tonen voor zijn situatie als hij dat andersom ook niet doet.
Alsof alles wat hij niet kan door een ander is ontstaan ipv zijn eigen keuzes.
Ik vind het laf. Maar huil. Omdat mijn gevoel wel intens en echt was.
Ik voel me stom omdat ik geloofde in een liefde die wederzijds was al was de timing niet zo goed.
Nu geloof ik dat alles slechts een spel was voor hem..een spel wat hij met meerderen speelt.
En vraag me af of mijn vertrouwen ooit nog terugkomt, of ik ooit kan geloven in wederzijdse trouw.
En toch blijft m’n hart hopen. Op een berichtje. Op de deurbel die gaat. En dat hij ervoor staat. Zonder bloemen of chocolade. Maar gewoon hij is al genoeg. Dat hij zegt :” je bent het waard om voor te kiezen”
En dat ik m’n armen om hem heen sla en innig zoen.
Dat dat lijntje echt was en is. Dat mijn intuïtie juist is. Dat mijn afstand aan het denken zet.
Maar misschien is het juist totaal anders. Was het niet echt voor hem.
Was het part of the game.
En moet ik ermee dealen dat ik weer moest kiezen tussen mezelf verliezen of een ander plezieren.
En hoewel ik sterk ben, is hij m’n zwakke plek. Een plek die ik opgeef om te zien wat echt is en wat niet.
En ondanks de hoop voel ik het gemis, mezelf afvragend wat ik dan mis. Als de kosmos ons bij elkaar moet zetten gebeurt het.
En tot die tijd focus ik me op mezelf en m’n kiddos met als inzet dat deze deur geopend word voor ons samen of een nieuwe opengaat met iets wat beter bij ons past.
En zo zal loslaten altijd zijn. Hard met een gouden randje…